28 Temmuz 2014 Pazartesi

Eid Mubarak!

Herkese mutlu bayramlar!

21 Temmuz 2014 Pazartesi

Pazartesiler hakkinda

Dubai'de Pazartesi gunleri cok guzel olur.
Sendromsuz olur.
Sabah erkenden kalktigin bir gun, spor yapip dus aldiktan sonra kahvalti ederken ancak uyanan arkadasini gormek gibi olur.
Haftanin 2. is gunudur ne de olsa.
E muhakkak gunesli de olur.
Sadece Temmuz veya Agustos'un Pazartesi leri ise biraz sicak olur.
O kadar da olur!

3 Temmuz 2014 Perşembe

Yeniden...

Yeni yazilar yazamiyorum cunku calisma masam isgal altinda! :)
Yakinda geliyor yeni yeni yazilar, takipte kalin...

3 Haziran 2014 Salı

Iyi hissettirecek bir cumlem var...

Oturdugumuz binanin asansorunde ufak bir televizyon var.
Site ile ilgili duyurular, sehirdeki aktiviteler, tum dunyadan haberler, soylenmis ozlu sozler vs gosteriliyor.
Yabanci birileri ile binip de sessizlikte nereye bakacagini sasiran herkesin kurtulusu oluyor bu ufak televizyon.

Gecen sabah ise gitmek uzere otoparka inerken gozum ekrandaki bir soze takildi.
Kimin soyledigini yakalayamadim, cunku ben hala soz uzerinde dusunuyordum.

‘’Mutlulugun sirri, iyi saglik ve kotu hafizadir.’’
(Googleladim, Ingrid Bergman'dan alintidir.)
Ne kadar az, oz ve dogru.
Saglikli ol.
Unutmayi bil ve bagislayici ol.
Mutluluk seni bulur.
 
Mutlu gunler!
 

29 Mayıs 2014 Perşembe

Alismak iyi bir sey midir, kotu bir sey mi?

Denize ilk girdiginde buzz gibi gelen suyun sonradan iliklasmasindan bahsetmiyorum.
Veya kotu bir kokunun bir sure sonra burnunuza gelmemesinden.
Caya seker atmayi birakip, artik sekersiz icmekten zevk almaktan da bahsetmiyorum.
Bahsettigim duygusal aliskanlik, yani ‘baglanmak’.

Farkinda olmadan, gunluk hayatimizda baglandigimiz o kadar cok sey var ki…
Haftaici her gun ayni saatte kalkmaya,
Once makyaji sonra saclari yapmaya,
Evden cikmadan sandvic hazirlamaya,
Bu sirada kazanacagindan emin bicimde mutfak halisinda yerini almis kedim Caju’ya bir dilim jambon ya da peynir vermeye,
Kahvaltiyi ofis masasinda etmeye,
Kahvalti ile beraber cay icip yarim saat sonrasinda kahve yapmaya…
Hepsine alismisim.

Gunesli Dubai sabahlarina uyanmaya,
Hirka bile almamaya,
Eve gelirgelmez Caju’yu kucagima alip opmeye,
Sevgilim, ben ve Caju’dan olusan cekirdek aile yasamina…
Hepsine baglanmisim.
 
O yuzden 4 gunlugune bile olsa Istanbul’a giderken zor biraktim bu sehri ve alistiklarimi.
 
Sonra Istanbul gunleri basladi.
Ucaktan iner inmez hissettirdi kendini.
Havaalaninda sevgi dolu karsilama ile,
Istanbul Mayis sonu baharinin yuzu oksayan ruzgarlari ile,
Kalabalik aile sofralari ile,
Bazi gunler bulutlu hatta yagmurlu, bazi gunler gunesli suprizlerle dolu olan havasi ile,
Aileye yeni katilan minik can ile,
En sevdiklerimden bir an bile olsun ayrilmak istememek ile,
Bu hayatta en degerli olanin aile oldugunu bir kez daha hatirlatarak
Hissettirdi Istanbul kendini…
Aylardir kurdugum bagi 4 gunde yikiverdi.


Simdi yeniden ‘alisma’ zamani Dubai’de.
Istanbul dugmesini kapatip, Dubai dugmesini acma zamani.

Dunyanin neresinde olursan ol, alisinca tek bir sorun yok.
Tek sorun: Alismaya calismak!

14 Mayıs 2014 Çarşamba

Olaganustu bir sabah

Cunku gunes yok!
Ve ben ne zaman uyandigimda gunes gormesem mutlaka en ince kazaklarimdan birine sariliyorum mutlu mutlu :)
oglene kadar mutlaka gunes aciyor olsa da, klima soguklarina bire bir geliyor :)

27 Nisan 2014 Pazar

Bir Mayis ayi daha Dubai'ye yaklasirken...

Dubai'de dereceler 40lari bulurken,
ben calisma masama cekilmisken,
Marina isiklari bir saniye tereddut etmeden isildarken,
kahvemin her yudumunun tadina varirken,
bu mevsimde Ayvalik ne de guzeldir diye ic gecirirken,
yine de sukrederken,
kedimin huzuru bana bulasirken,
sevdigim adamin yolunu beklerken,
calisma masamin isigi gozumu alirken,
erteledigim hic bir isimin olmamasi beni hafifletirken,
dusunduklerim beni guzellestirirken
yaziyorum bu satirlari.

Ufacik mutluluk veren her seye acmali insan kendini, 
mutsuz edenlerin yuzune simsiki kapatirken kapilarini.

Kendine izin verdigin kadar mutlu olmak varken bu hayatta,
karamsarlik niye?

15 Mart 2014 Cumartesi

Marina Mall'da cikolata festivali

Dun tesadufen rastladigim bir cikolata sergisi vardi Marina Mall'da.
Buradaki meshur cikolatacilardan birinin sponsor oldugu sergide, en dikkat cekici olan suphesiz cikolatadan yapilan Burj Khalifa idi :)

Meraklilarina duyurulur, bugun son gunu!

13 Mart 2014 Perşembe

10 Mart

Cocukken Subat aylarinin son gunlerinden baslardim geri sayima.
Buyuk gun icin.
Dogumgunum icin.
O gun ne giyecegimi dusunurdum gunler onceden.
Annemin neler hazirlayacagini, kimleri partime cagiracagimi dusunurdum.
Annem hazirladigi pogacalarin bir tanesinin arasina bir odul koyup pisirirdi.
Kime cikacak odul diye heyecanlanip butun pogacalari yerdik.
Ilkokul arkadaslarim arasindan o pogacayi kimin buldugu su an gozumun onunde hatta, Seren!
Bu arada tum pogacalarinin yenmesi icin ne guzel taktikmis anne:)

Biraz daha buyudum.
Onlarca gunler onceden olmasa bile birkac gun onceden sariyordu yine dogumgunu heyecani.
Liseye gidiyor bile olsam, uniformamin uzerine daha once giymedigim bir kazak giymek isterdim.
Fon cektirirdim mutlaka.
Hoslandigim cocuk nasil kutlayacak, bir surpriz yapacak mi merak ederdim, onun heyecaniyla beklerdim 10 Mart’i.
O zaman facebook filan yoktu tabii, birkac gun onceden laf aralarinda citlatmak gerekirdi dogumgunu zamanini ki, hatirlayip kutlayabilsin.
E dogumgunumdu sonucta...

Biraz daha buyudum.
Universitedeydim.
Herkesin arkadas grubunun en kalabalik oldugu donemler hani.
Sonradan ya 1-2 kisinin ya da hic kimsenin hayatinda kalmadigi o kalabalik gruplar…
Onlarla kutlanirdi dogumgunleri.
Kac gun onceden stresi sarardi.
Nerede yapacagim dogumgunumu? Kac kisi gelecek acaba? diye…
Gece kuluplerinden birinde kutlanirdi, hediye olmasa da bir suru paralar verirdi herkes gelmek icin.
Olsun gelsinler yeterdi.
E buyumustuk artik sonucta…

Biraz daha buyudum.
28i bitirdim bu sefer.
Bu yil cok da heyecanla beklemedim 10 Mart’i.
Yillarin cabuk gectigini idrak etmeye basladiginda dusunceler sariyor cunku insani.
Oncesinde degil.
Bu sene 10 Mart sabahi kedim Caju’nun bakislariyla uyandim.
Uyudugum icin sesini cikarmiyor, ama yastigimin hemen yaninda oturmus benim uyumami izliyordu.
En sevdigim insanin yaninda uyandim.
Guzel bir opucukle basladim gune.
Sevgi dolu basladim.
Sonra kalkip hazirlandim ve ise gittim belki.
Ama olsun mutluydum.
Hayat dedigin mutluluktan ibaretti sonucta…